Act van de week #2 – Interview met Dennis van Shuriken

Shuriken, een Utrechts Noiserock bandje, zal aanstaande vrijdag hun debuutalbum, ‘Apologies for the Drones’, presenteren in dB’s. Ik spreek met de drummer Dennis thuis af voor een interview. Op een comfortabele hoekbank met een glaasje sap en een sigaretje in de hand beginnen we.

In een notendop, wat is de geschiedenis van Shuriken?

Dennis lacht. “Shuriken is een jaar of 4-5 geleden ontstaan uit de band ‘Blackboard Jungle’. Die band viel namelijk na de opnames van de eerste EP, en vlak voor een mooi optreden als support voor ‘The Drones’, uit elkaar. De bassist Erik, en Ik zijn vervolgens doorgegaan. En eigenlijk een paar weken voordat we uit elkaar vielen kwam Marten Timan (bekend van We vs. Death) er bij. Nou ja, eigenlijk zijn we toen met z’n drieën dus verder gegaan.”

Hij vervolgt: “Na verloop van tijd ging Erik voor een jaar naar Zuid-Amerika, dat heeft de boel een beetje opgehouden. Zodoende toen kwam Thomas er bij (ook van We vs. Death) en die heeft de bas waargenomen. Toen Erik terugkwam zijn we eigenlijk serieus bezig gegaan met nummers te schrijven, te spelen en te repeteren. Vervolgens zijn we nog twee keer op tour geweest door Engeland, en eigenlijk vorig jaar kwam het punt waarop we onszelf als band afvroegen wat we nou precies gingen doen. Gaan we hier nou meer door hobbyen, of gaan we het nou goed aanpakken?”

“Vanaf dat moment hebben we besloten het goed aan te pakken met een echte Cd-release. We hadden al wel een paar nummers klaar maar we wilden er meer. Dus we gingen de studio in op ze op te nemen. Dit hebben we gedaan met Wouter Kors (ook van We vs. Death) in ‘New Ground Studio’ in november. En daar hebben we gewoon goed de tijd voor genomen. Telkens iets meer opnemen, even een stapje terug nemen, luisteren en weer verder opnemen. Op die manier hebben we zo ongeveer een maand of drie tot vier gezeten. We hebben er dus wel echt de tijd voor genomen. Voornamelijk in de eerste paar weken voor de basis van bas en drums, en vervolgens meer de lagen er op gemaakt/geschreven. Dit hebben we eigenlijk gedaan tot we er tevreden me waren. Toen Thomas stopte (was te druk met zijn andere bands) merkten we al snel dat we echt behoefte hadden aan een tweede gitarist, qua sound en extra gitaarpartijen. Toen Jasper er na de opnames bij kwam, was het plaatje eindelijk weer compleet. En aanstaande vrijdag presenteren we ‘Apologies for the Drones’ in dB’s natuurlijk!

De plaat klinkt inderdaad goed. Toch de vraag waarom jullie het album al sinds 1 september (gratis) online hebben staan, terwijl de fysieke release van de CD aanstaande vrijdag (23 december) plaatsvindt. Is hier een reden voor?

“We wilden er natuurlijk iets moois van maken. Iets voor ons zelf om aan te tonen dat we goed bezig zijn, maar ook iets om fysiek te kunnen overdragen aan de mensen. Ik ben zelf namelijk wel van de CD-generatie en ook CD verzamelaar geweest en ook al zal de CD steeds minder gebruikt worden denk ik niet dat de CD ooit helemaal overbodig zal zijn. We hebben dan ook geprobeerd om er iets speciaals van te maken. We hebben er bijvoorbeeld een Rotterdamse Kunstenaar (Jelmer Noordeman) bij betrokken voor de artwork. We wilden namelijk wel een soort wereld creëren die bij het album past. Zo hebben we dat fysieke punt om op terug te vallen.”

Hij vervolgt: “Op het internet is het alleen moeilijker om een CD echt te releasen. Dus om het ook naar het publiek laagdrempelig te houden hebben we de muziek ook online gezet. Zo kan het publiek ook eerst de muziek beoordelen voordat ze bijvoorbeeld naar ons komen kijken of onze CD kopen.”

Als je jullie band vergelijkt met andere bands en andere noise bands, wat onderscheid jullie?

Een korte pauze volgt. “Tja, dat is lastig. Ik denk namelijk niet dat er echt een bandje in Nederland op ons lijkt. Er is bij ons ook nooit een moment geweest waarop we zeiden dat we noiserock gingen maken. Het kwam allemaal op deze manier bij elkaar. We hebben bijvoorbeeld veel invloeden van bands die niet iedereen luistert, en alle bandleden luisteren weer naar verschillende bands. Al die invloeden komen bij ons in de repetitieruimte heel natuurlijk bij elkaar en dat maakt onze muziek dan ook tot een eigen product.“

En als je kijkt naar het huidige muzieklandschap in Nederland. Wat valt je op?

“Het is moeilijk in de eerste plaats om met de muziek die we maken aan de bak te komen. Daar komt waarschijnlijk het hele subsidieverhaal samen met de commercialisering van de muziek ook bij kijken. Vroeger als je ergens wilde spelen dan was dat niet echt een probleem, maar tegenwoordig worden bands door programmeurs meer geselecteerd op het potentiële publiek en de mogelijkheid om uit de kosten te komen. Ze moeten er vertrouwen in hebben dat ze er geld aan kunnen winnen, als het ware. Zalen beslissen dus meer op commercieel gewin dan vroeger.“

“Je krijgt dus een soort tweedeling in het muzieklandschap tussen de commerciële muziek en de alternatieve scène. En daar wordt het even moeilijk voor. Die moet de weg weer terug vinden naar het publiek, want de vraag zal er altijd naar blijven. Toch moet er iets anders mee gebeuren. Een voorbeeld is Lepel Concerts in Groningen, waar we laatst speelden. Daar was gewoon honderd man publiek, goedkoop bier en slechts een paar euro entree. Dat soort initiatieven hebben we meer nodig in Nederland.”

Dat vonden jullie dus een toffe plek om te spelen. Maar jullie hebben ook veel gespeeld in bijvoorbeeld Engeland. Wat zijn de beste zalen/shows voor Shuriken?

“Heel verschillend eigenlijk. Een optreden is namelijk altijd leuk, laten we dat voorop stellen. Spelen is het mooiste wat er is. Er zijn alleen wel heel veel verschillende redenen waarom verschillende optredens leuk zijn.”

“Engeland is bijvoorbeeld heel tof. Het is alleen wel moeilijk om daar publiek te krijgen omdat ze bijna verwend zijn door de vele goede bands die daar spelen. Toch accepteren de mensen daar wel meteen dat je muzikant bent. In Nederland komt dan toch snel de nuchtere vraag hoeveel je verdient, hoeveel je op de radio te horen bent en welk beroep je er naast hebt. Mensen geloven je hier niet, lijkt het wel. In Engeland is het gaaf om op te treden met heel veel muzikanten die ook echt fulltime met hun muziek bezig zijn. Het werkt erg inspirerend om te spelen met mensen die net zo veel bezig zijn met muziek als jij. Ook al sta je te spelen voor twintig man bijvoorbeeld, je krijgt wel meer feedback en response van je medemuzikanten.”

“Na Engeland hebben we bijvoorbeeld gespeeld in Tivoli de Helling waar we het voorprogramma van Bardo Pond verzorgden. Dit was overigens ook het eerste optreden waar we met Jasper van der Steen, onze tweede gitarist, speelden. Dan speel je in een heel mooie zaal waar je lekker eten krijgt, en ook een goede soundcheck met prima podiumgeluid hebt. Dat is dan bijvoorbeeld weer tot in de puntjes verzorgd en is dus om andere redenen weer heel gaaf.”

“Maar als ik denk waar we het beste gevoel bij hebben dan denk ik meer aan dat Lepel Concert in Groningen waar we het net over hadden. De sfeer is daar goed, en het is lekker laagdrempelig. Dat vinden we gewoon ook erg leuk om te doen.”

Wat kunnen we in de toekomst van Shuriken verwachten?

“We willen eerst zo veel mogelijk spelen met betrekking tot deze plaat. We zijn nu bijvoorbeeld veel bezig met zalen aanschrijven en promotors achter ons te krijgen, dus dat gaat volgend jaar veel spelen worden. We willen minimaal een keer per jaar een buitenlandse tour plannen want dat vinden we gewoon ook echt heel leuk. En hopelijk komt er dan ook nog een leuk labeltje dat ons wil ondersteunen. Maar op de eerste plaats hebben we met de band gewoon afgesproken om er voor te gaan, en als dat achter de rug is kijken we bijvoorbeeld weer naar de volgende plaat. Maar goed, het is altijd eerst wachten hoe de plaat ontvangen wordt en dan zien we natuurlijk weer verder.”

Aanstaande vrijdag zal Shuriken hun debuutalbum ‘Apologies for the Drones’ presenteren. ..Maar luister ‘m vooral ook alvast online.